Invloed van maandelijkse briefschrijfacties

Natuurlijk vragen velen van u die regelmatig meedoen met de briefschrijfacties van ACAT zich wel eens af, of het echt wel zin heeft om te schrijven.

En anderen zeggen misschien: ik schrijf niet, want het heeft toch geen zin!

Worden die brieven eigenlijk wel gelezen, of gaan ze regelrecht de prullenmand in? En als ze al gelezen worden door een of andere ambtenaar ,-we kunnen ons bijna niet voorstellen dat een president of premier al die post zelf onder ogen krijgt, - wat wordt er dan verder mee gedaan? Hoe serieus worden ze genomen?

Meerderen van ons kregen en krijgen zo af en toe een (standaard)antwoord, namens een van de aangeschreven autoriteiten. Dat bewijst in ieder geval dat de brieven gelezen zijn en men het nodig vindt te reageren.

Ook FIACAT bezint zich regelmatig op het nut van de maandelijkse acties en zegt daarover, in een overzicht van haar acties o.a. het volgende:

De invloed van onze brieven op de autoriteiten van een land?

Het is moeilijk, zowel voor schrijvers als voor ontvangers van de actiebrieven, om de invloed daarvan exact te meten. Ze dragen er dikwijls toe bij, dat de aangesproken autoriteiten bepaalde situaties in hun land duidelijk(er) dienen te maken, om het image van hun land zo goed mogelijk te laten zijn.

We kunnen er in ieder geval zeker van zijn dat ook onze brieven bijdragen aan de interne druk, uitgeoefend door de burgerlijke maatschappij, de media en de acties van andere organisaties. Het zijn juist al deze samengevoegde acties waarvoor men op den duur de ogen niet kan blijven sluiten en die doen hopen op een politieke verandering, d.w.z. verbetering van het klimaat m.b.t. de mensenrechten.

Het is aan ons om de hoop te bewaren dat we door onze acties een klein beetje licht aan hen kunnen doorgeven.